Przed rozmową zapisz, co rzeczywiście robiłaś przy podopiecznym, jak często i z czyją pomocą. Taka notatka pozwoli Ci opowiedzieć o doświadczeniu dokładniej niż ogólne zapewnienie, że jesteś cierpliwa i lubisz pomagać. Przygotuj też datę możliwego wyjazdu oraz pytania o zadania, których jeszcze nie znasz.
Jedna kartka przed rozmową
Nie musisz uczyć się wypowiedzi na pamięć. Przygotuj krótką kartę, do której zajrzysz podczas kontaktu z agencją. Poniższy układ służy uporządkowaniu Twoich informacji; nie określa kolejności ani przebiegu rekrutacji w Berlin Opiekunki.
Obszar | Co zapisać przed kontaktem? |
|---|---|
Historia opieki | Kiedy i jak długo pomagałaś, czy była to praca zawodowa, czy opieka nad bliskim. |
Codzienne czynności | Co wykonywałaś osobiście, jak często i przy jakiej samodzielności podopiecznego. |
Udział innych osób | Które zadania przejmowała rodzina, druga opiekunka lub personel pielęgniarski. |
Niemiecki | W jakich sytuacjach rozumiesz rozmówcę i potrafisz odpowiedzieć, a kiedy potrzebujesz pomocy. |
Dyspozycyjność | Najwcześniejszy możliwy termin wyjazdu, długość pobytu i daty, w których musisz być w domu. |
Obecna gotowość | Jakie zadania podejmujesz, co chcesz odświeżyć i czego obecnie nie możesz wykonywać. |
Jeśli nie pamiętasz dokładnego miesiąca rozpoczęcia opieki, oznacz datę jako przybliżoną. Oddziel też czas trwania całego okresu od częstotliwości pomocy. Dwa lata odwiedzin w weekendy i dwa lata codziennej opieki opisują inne doświadczenie.
Jak opisać doświadczenie, żeby było konkretne?
Czynność, częstotliwość i zakres pomocy
Zacznij od codziennych zadań. Przy przygotowywaniu posiłków przypomnij sobie, czy podopieczny jadł samodzielnie, czy potrzebował Twojego udziału. Przy higienie rozdziel przygotowanie łazienki, przypominanie o kolejnych czynnościach i bezpośrednią pomoc przy myciu. Samo określenie „pomagałam w higienie” pozostawia zbyt wiele domysłów.
Podobnie opisz poruszanie się seniora. Czy chodził sam, korzystał z rollatora, czy przemieszczał się na wózku? Co dokładnie należało do Ciebie? Nie musisz znać fachowej nazwy każdej czynności, żeby jasno wyjaśnić swój udział.
Do zadań dopisz częstotliwość. Zaznacz, co robiłaś codziennie, co okazjonalnie, a co wykonałaś tylko raz. Jeśli pomagałaś w nocy, opisz, na czym polegała ta pomoc i jak często była potrzebna.
Co wykonywałaś samodzielnie?
Rozdziel trzy sytuacje: wykonywałaś zadanie sama, pomagałaś drugiej osobie albo wyłącznie obserwowałaś. Obecność przy czynności wykonywanej przez pielęgniarkę nie oznacza, że masz praktykę w jej wykonywaniu. Wspólna pomoc z członkiem rodziny również wymaga innego opisu niż samodzielna odpowiedzialność za zadanie.
Jeżeli korzystałaś ze sprzętu, podaj, jakiego. Gdy nie pamiętasz nazwy, opisz urządzenie i sposób swojego udziału bez zgadywania modelu. Znajomości jednego urządzenia nie rozszerzaj na wszystkie pomoce używane w opiece.
Przygotuj jedno prawdziwe zdarzenie
Na pytanie o cierpliwość, organizację lub trudną sytuację łatwiej odpowiedzieć, gdy pamiętasz konkretne zdarzenie. Wybierz takie, w którym rzeczywiście uczestniczyłaś. Zapisz krótko:
- Co się wydarzyło i czego potrzebował podopieczny?
- Co zrobiłaś osobiście?
- Czy korzystałaś ze wsparcia innej osoby?
- Jak zakończyła się sytuacja?
Nie potrzebujesz historii o wyjątkowym poświęceniu. Zwykła sytuacja dotycząca organizacji dnia lub spokojnego wyjaśnienia nieporozumienia wystarczy do pokazania Twojego sposobu działania. Jeśli nie miałaś do czynienia z sytuacją, o którą pyta rozmówca, powiedz to wprost. Oddziel własne doświadczenie od rozważań o tym, jak mogłabyś postąpić.
Opieka nad bliskim i kurs: jak je przedstawić?
Doświadczenie rodzinne ma własny zakres
Jeśli opiekowałaś się rodzicem lub innym bliskim, uwzględnij to w opisie. Nazwij tę pomoc doświadczeniem rodzinnym. Nie wpisuj jej jako zatrudnienia zawodowego, jeżeli nim nie była.
Przygotuj informację, jak długo trwała opieka, czy mieszkałaś z bliskim i ile czasu rzeczywiście poświęcałaś na pomoc. Następnie wskaż zadania wykonywane przez Ciebie oraz te, za które odpowiadał ktoś inny. Jeżeli rodzeństwo przejmowało wieczory, a personel pielęgniarski wykonywał określone czynności, uwzględnij ten podział.
Szczególnie starannie nazwij pomoc przy jedzeniu i higienie. Przygotowanie obiadu nie jest tym samym doświadczeniem co karmienie, a podanie ręcznika różni się od bezpośredniej pomocy przy myciu. Opisuj tylko swój rzeczywisty udział, bez danych pozwalających zidentyfikować bliskiego i bez przekazywania jego dokumentacji medycznej na potrzeby zwykłego opisu doświadczenia.
Doświadczenie rodzinne daje informacje o Twoich umiejętnościach, ale nie przesądza o przyjęciu ani o dopasowaniu do konkretnego podopiecznego. Znaczenie mają także wymagania zlecenia, znajomość języka i aktualna gotowość do wykonywania obowiązków.
Czy kurs zastępuje praktykę?
Ukończony kurs przedstaw osobno: podaj temat, termin i zakres zajęć. Zaznacz, czy obejmował teorię, ćwiczenia praktyczne czy oba elementy. Jeżeli ćwiczyłaś czynność wyłącznie podczas szkolenia, właśnie tak ją opisz.
Sprawdź treść swojego dokumentu i podaj dokładnie to, co potwierdza: uczestnictwo, ukończenie zajęć lub wynik egzaminu. Ćwiczenia podczas szkolenia opisuj osobno od doświadczenia zawodowego. W rozmowie możesz wskazać, które zagadnienia poznałaś na kursie, a które później wykorzystałaś w rzeczywistej opiece.
Niemiecki, przerwa i braki w umiejętnościach
Poziom języka opisz przez sytuacje
Do określenia „podstawowy niemiecki” dodaj konkrety. Przypomnij sobie, czy rozumiesz proste prośby podopiecznego, potrafisz przekazać informację o przebiegu dnia i poradzić sobie w rozmowie telefonicznej. Mówienie i rozumienie ze słuchu oceń osobno.
Nie deklaruj poziomu na podstawie kilku wyuczonych zdań. Jeśli dawno nie używałaś języka, powiedz, kiedy ostatnio rozmawiałaś po niemiecku i co obecnie powtarzasz. O sposób sprawdzenia języka zapytaj podczas kontaktu z agencją. Te wskazówki służą samoopisowi, nie stanowią testu rekrutacyjnego.
Więcej o różnicy między brakiem języka a początkiem nauki przeczytasz w naszym poradniku Praca opiekunki w Niemczech bez języka.
Przerwa w pracy bez długiego tłumaczenia
Podaj, kiedy zakończyłaś ostatnie zlecenie, i oddziel wcześniejszą praktykę od obecnej gotowości. Nie musisz szczegółowo opowiadać o prywatnych powodach przerwy. Dla rozmowy o obowiązkach przydatne będzie wskazanie, co nadal wykonujesz pewnie, a co wymaga przypomnienia.
Jeśli w tym czasie pomagałaś bliskiemu, uwzględnij tę aktywność jako doświadczenie rodzinne. Szersze przygotowanie opisujemy w artykule Powrót do pracy w opiece po przerwie.
Brak praktyki a brak gotowości
Rozróżnij zadanie, którego nigdy nie wykonywałaś, czynność wymagającą odświeżenia oraz obowiązek, którego obecnie nie podejmujesz. To trzy różne informacje. Dawne doświadczenie nie zobowiązuje Cię do zaakceptowania takiego samego obciążenia dzisiaj.
Chęć nauki przedstaw jako plan. Nie dopisuj umiejętności do obecnych kompetencji tylko dlatego, że zamierzasz ją zdobyć przed wyjazdem. Jeśli zauważysz, że rozmówca zrozumiał Twój zakres doświadczenia zbyt szeroko, od razu doprecyzuj odpowiedź.
O co zapytać podczas rozmowy z agencją?
Najpierw wyjaśnij kolejne kroki
Pod koniec rozmowy upewnij się, że wiesz, co nastąpi dalej. Możesz zapytać:
- Jak będzie sprawdzana moja znajomość niemieckiego?
- Jakich informacji brakuje w opisie mojego doświadczenia, zwłaszcza rodzinnego?
- Co mam uzupełnić i z kim będę kontaktować się w kolejnym kroku?
Jeżeli nie rozumiesz pytania rekrutera, poproś o wyjaśnienie. Dotyczy to zwłaszcza ogólnych określeń, takich jak pomoc w poruszaniu się czy opieka nocna. Odpowiedź twierdząca bez znajomości zakresu zadania może błędnie przedstawiać Twoją gotowość.
Ustalenia dotyczące zlecenia przez koordynatora
Gdy rozmowa dotyczy już konkretnego podopiecznego, skieruj pytania o obowiązki do koordynatora. Na tym etapie skup się na dopasowaniu pracy do informacji, które podałaś:
- Które zadania mam wykonywać samodzielnie, a które przejmuje inna osoba?
- Czy zakres obejmuje czynności, w których nie mam jeszcze praktyki?
- Jak zorganizowane są pomoc nocna i mój odpoczynek?
- Do kogo i w jaki sposób zgłaszam rozbieżność między ustaleniami a sytuacją na miejscu?
Poproś koordynatora o doprecyzowanie niejasności przed podjęciem decyzji. Warunki współpracy, wymagane dokumenty i zasady ubezpieczenia różnią się między modelami zatrudnienia. Szczegóły właściwe dla Twojego wyjazdu ustal z koordynatorem i sprawdź w umowie.
Po rozmowie: uzupełnienia i kolejny krok
Zapisz, jakie informacje masz jeszcze przekazać, komu i w jakim terminie. Jeśli pomyliłaś datę albo pominęłaś istotne ograniczenie, skoryguj to przy kolejnym kontakcie. Do przygotowania formalności na dalszym etapie wykorzystaj nasz poradnik Dokumenty do pracy opiekunki w Niemczech.
Jeśli jesteś gotowa zgłosić kandydaturę do Berlin Opiekunki, uzupełnij nasz kwestionariusz aplikacyjny, podając rzeczywiste doświadczenie i dyspozycyjność. Szczegóły, których nie da się oddać w polach formularza, zachowaj w swojej notatce do rozmowy, zwłaszcza podział obowiązków podczas opieki rodzinnej oraz zakres zadań, które wykonujesz samodzielnie.